19 Νοεμβρίου 2009

Διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές

Οι Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές (P.D.D., Pervasive Developmental Disorders) αποτελούν ομάδα διαταραχών χαρακτηριζόμενη από δυσκολίες στην ανάπτυξη βασικών ανθρώπινων λειτουργιών, όπως η επικοινωνία και η κοινωνικοποίηση.

Ποιες είναι

  • Aυτισμός
  • Σύνδρομο Asperger
  • Σύνδρομο Rett
  • Παιδική Αποδιοργανωτική Διαταραχή
  • Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή- μη προσδιοριζόμενη αλλιώς
Τα πρώτα σημάδια των Διάχυτων Αναπτυξιακών Διαταραχών μπορούν να εντοπιστούν στο πρώτο τρίμηνο της ζωής. Πιο συγκεκριμένα, τα φυσιολογικά αναπτυσσόμενα βρέφη κατά το πρώτο τρίμηνο, σταδιακά ‘αλλάζουν’ τον τρόπο που κλαίνε, ανάλογα με την ανάγκη που θέλουν να εκφράσουν (πείνα, δίψα, πόνο, άγχος, αλλαγή πάνας), επικοινωνώντας αποτελεσματικότερα με το πρόσωπο που τα φροντίζει.
Τα βρέφη που αποκλίνουν από αυτά τα πρότυπα, δεν διαφοροποιούν το κλάμα τους και παραμένουν ‘αδιάφορα’ ως προς την συναισθηματική προσκόλληση στην τροφό τους, αποτελούν ομάδα κινδύνου για τις προαναφερθείσες Δ.Α.Δ, αλλά και για άλλες διαταραχές της ανάπτυξης. Ωστόσο, ασφαλής διάγνωση προκύπτει αρκετά αργότερα!

Τα άτομα με Δ.Α.Δ έχουν προβλήματα
  • επικοινωνίας, κυρίως στην κατανόηση και στη σωστή χρήση της γλώσσας
  • Παρουσιάζουν αδυναμία στην κοινωνική οργάνωση της επικοινωνίας (δεν περιμένουν τη σειρά τους για να εκφραστούν, δεν κοιτούν τον συνομιλητή τους, δυσκολεύονται να αρχίσουν ομαλά, να διατηρήσουν ή να λήξουν ένα θέμα συζήτησης κ.λ.π.).
  • Δεν μπορούν να αποκωδικοποιήσουν τις επικοινωνιακές προθέσεις του συνομιλητή τους και να κατανοήσουν τον σκοπό της επικοινωνίας, με άμεση συνέπεια να έχουν και διαταραγμένη ή απούσα αίσθηση του χιούμορ.
  • Υπάρχουν δυσκολίες τόσο στην κοινωνική συναλλαγή, όσο και στη σχέση με τα αντικείμενα και τα γεγονότα.
  • Συνήθως αδυνατούν να ξεφύγουν από το πρόγραμμα και τη ρουτίνα τους ή να προσαρμοστούν σε νέους χώρους.
  • Παρατηρείται ‘ιδιόρρυθμο και ασυνήθιστο’ παιχνίδι με τα αντικείμενα.
  • Έχουν εμμονές με αντικέιμενα (π.χ. κοιτούν τις ρόδες αυτοκινήτων ή το πλυντήριο που γυρίζει).
  • Δεν μπορούν να κάνουν συμβολικό παιχνίδι και παιχνίδια ρόλων.
  • Εμφανίζουν κινητικές συνήθειες π.χ. συνεχή κίνηση του κορμού μπρος-πίσω (rocking) ή κινήσεις των χεριών πάνω-κάτω, σαν γρήγορο πέταγμα μπροστά στο πρόσωπο (flapping), στερεοτυπίες λεκτικές και μη (‘τικς’ του προσώπου ή του σώματος)
  • Παρουσιάζουν ασυνήθιστη και ασυνεπή ανταπόκριση σε αλλαγές στις αισθητηριακά προσλαμβανόμενες πληροφορίες (φως, θόρυβοι, μυρωδιές, γεύση, επαφή με νερό.
    Θεραπευτική παρέμβαση
    Δεν υπάρχει γνωστή θεραπεία για τις Δ.Α.Δ. Κάθε άτομο είναι μια ξεχωριστή περίπτωση και η παρέμβαση πρέπει να είναι ανάλογη. Το φάσμα των αναπτυξιακών διαταραχώ είναι πολύ ευρύ, οπότε δεν έχουν όλοι τις ίδιες ικανότητες και προβλήματα. Μεγάλη αποτελεσματικότητα έχουν τα προγράμματα πρώιμης παρέμβασης τα οποία προσαρμόζονται στις εκάστοτε ανάγκες του κάθε παιδιού με εξατομικευμένο θεραπευτικό πρόγραμμα και συμπεριλαμβάνουν διεπιστημονική ομάδα αποτελούμενη από παιδοψυχίατρο, ψυχολόγο, λογοθεραπευτή, εργοθεραπευτή, ειδικό παιδαγωγό, φυσικοθεραπευτή και κοινωνικό λειτουργό. Η εκπαίδευση και συμμετοχή όλης της οικογένειας στο εξειδικευμένο πρόγραμμα κάθε παιδιού κρίνεται απαραίτητη.

    Πηγή: www.selle.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου