17 Ιανουαρίου 2010

Δυσλεξία στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση- συμβουλές προς εκπαιδευτικούς

  • Δώστε ιδιαίτερη βαρύτητα στην προφορική σας εξέταση και λιγότερο στα τεστ, στα οποία αναζητείστε περισσότερο την γνώση σημείων του μαθήματος κι όχι τις πλήρεις απαντήσεις.
  • Αν δεν είστε σίγουροι από τις απαντήσεις τους στα τεστ για την γνώση του μαθήματος, επιστρέψτε με σύντομες προφορικές ερωτήσεις. Δώστε τους μια ακόμη ευκαιρία να σας αποδείξουν αν το γνωρίζουν ή όχι.
  • Αποφεύγετε να σημειώνεται πολλά ορθογραφικά ή και συντακτικά λάθη στις εργασίες και τα τεστ τους. Ένα κοκκινισμένο γραπτό θα προσπαθήσουν να το «πετάξουν» κάπου και να το αφαιρέσουν από τη μνήμη τους, το συντομότερο. Αντίθετα μια επιδοκιμασία στα θετικά σημεία με σύντομη προτροπή για τα αδύνατα (όσο δυνατόν πιο λίγα τη φορά) δίνει μια ώθηση για περισσότερη προσπάθεια.
  • Αναζητάτε και επιβραβεύετε την προσπάθεια και όχι αποκλειστικά και μόνο το αποτέλεσμα. Μ’ αυτό τον τρόπο δίνετε μια ώθηση στα παιδιά να προσπαθήσουν περισσότερο κι όχι να τα παρατήσουν, αφού «είτε προσπαθώ, είτε όχι το αποτέλεσμα είναι το ίδιο». Αυτό βέβαια δε σημαίνει σε καμιά περίπτωση ότι προσπάθεια πρέπει "κατανοηθεί" ως αυτό-σκοπός.
  • Οι μαθητές δεν θα πρέπει να παρατήσουν την προσπάθεια για τη βελτίωση της απόδοσής τους και στο γραπτό λόγο. Ζητάτε τους και ενδυναμώστε τους να προσπαθούν ακόμη περισσότερο και να μην επαναπαύονται πίσω απ’ τη ταμπέλα του δυσλεξικού.
  • Μια επιδοκιμασία έστω και σε κακό γραπτό μόνο ώθηση μπορεί να επιφέρει.
    Να θυμάστε το πόσο ευμετάβλητη είναι η ψυχολογία αλλά και η απόδοσή τους, δίνετε τους αρκετές ευκαιρίες κι αν παρατηρήσετε σημάδια κόπωσης ή «κολλήματος» δοκιμάστε κάποια άλλη στιγμή.
  • Η διεκπεραίωση απλών εντολών και εργασιών, που απ' τους περισσότερους μαθητές γίνονται ακόμη και μηχανικά, μπορεί για εκείνους να είναι μεγάλα επιτεύγματα που καταφέρνουν με κόπο, επιμονή και πολύ προσπάθεια. Από την άλλη, δυσνόητα και προχωρημένα νοήματα μπορούν να γίνονται σχεδόν αυτόματα κατανοητά και να εκφράζονται με ώριμο και τεκμηριωμένο τρόπο, ιδιαίτερα σε εμπειρικούς τομείς. Αν παρομοιάζαμε την τάξη με μια ορχήστρα, ο κάθε μαθητής θα είχε και το δικό του όργανο όπως είναι και ο τρόπος που «λειτουργούν». Αν βάλετε τους κατάλληλους μαθητές να «παίζουν» τα όργανα στα οποία είναι καλοί θα έχετε ένα ακουστικό αριστούργημα.

ΠΗΓΗ www.dys.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου