12 Απριλίου 2010

Οι βασικές αρχές της ανάπτυξης των παιδιών

1. Η φυσιολογική ανάπτυξη εξαρτάται από την ακεραιότητα του ΚΝΣ και ακολουθεί την ωρίμανση του. Παράλληλα δηλαδή με τη μυελίνωση των νευρικών οδών και την ωρίμανση των φλοιωδών κέντρων, επιτυγχάνεται ο βουλητικός έλεγχος των κινήσεων, οπότε εξαφανίζονται τα νεογνικά αντανακλαστικά και ακολουθεί η κεφαλουριαία κινητική εξέλιξη (έλεγχος της κεφαλής, συντονισμός των μυών της σπονδυλικής στήλης, χρησιμοποίηση άνω άκρων, βάδιση).

2. Οι βασικοί σταθμοί της εξέλιξης, όπως η προσοχή, η στήριξη της κεφαλής, η σύλληψη αντικειμένων, η βάδιση, η στήριξη του κορμού, η αυτοσίτιση, η ομιλία, ο έλεγχος των σφιγκτήρων κ.λ.π., ακολουθούν καθορισμένη σειρά και πραγματοποιούνται εντός κάποιων “φυσιολογικών” χρονικών διακυμάνσεων. Κατά συνέπεια, η εξέλιξη της ανάπτυξης είναι η ίδια για όλα τα παιδιά, αλλά ο ρυθμός της διαφοροποιείται από το ένα παιδί στο άλλο. Για παράδειγμα, τα παιδιά πρώτα κάθονται και μετά βαδίζουν, αλλά η ηλικία στην οποία κάθονται ή περπατούν ποικίλλει σημαντικά.

3. Για την κατάκτηση μιας αναπτυξιακής ικανότητας, εκτός από την ακεραιότητα του ΚΝΣ, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει η εξάσκησή της, που συνδέεται στενά με το εξωτερικό περιβάλλον μέσα στο οποίο ζει και μεγαλώνει το παιδί. Χωρίς την εξάσκηση, η ανάδυση της συγκεκριμένης δεξιότητας μπορεί να καθυστερήσει. Όταν όμως δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία, αυτή μαθαίνεται ταχύτατα. Η ευρεία χρονική διακύμανση του φυσιολογικού ρυθμού της ανάπτυξης καθιστά ιδιαίτερα δύσκολο το σαφή διαχωρισμό του φυσιολογικού από το παθολογικό. Πάντως, όσο πιο πολύ απέχει ένα παιδί από το μέσο όρο, τόσο περισσότερες είναι και οι πιθανότητες να παρουσιάζει κάποια διαταραχή της ανάπτυξης του που οφείλεται σε οργανική, λειτουργική, ή περιβαλλοντική αιτία.

Της Θωμαίδου Λ. (παιδίατρος-αναπτυξιολόγος)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου