23 Ιουλίου 2010

Σύνδρομο Διάσπασης Προσοχής/Υπερκινητικού παιδιού

Σε συνδυασμό με τις μαθησιακές δυσκολίες, παρουσιάζεται συχνά,  διάσπαση ή μικρή διάρκεια προσοχής, παρορμητικότητα, υπερκινητικότητα, επιθετικότητα, ανησυχία και αδυναμία συμμόρφωσης, δυσκολία οργάνωσης και διαταραχές ύπνου. Πρέπει να αποκλείονται περιπτώσεις νοητικής στέρησης, διαταραχών συμπεριφοράς, συναισθήματος και άλλων παθολογικών κατάστασεων που περιλαμβάνουν υπερκινητικότητα.

Η διάγνωση των μαθησιακών διαταραχών είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που προϋποθέτει την καλή συνεργασία πολλών ειδικών όπως τον Αναπτυξιολόγο, τον εκπαιδευτικό τους γονείς και πάνω από όλα τα παιδιά. Γίνεται με ειδικά διαγνωστικά τεστ κατάλληλα για την κάθε ηλικία, λεπτομερή φυσική εξέταση αλλά και κατάλληλο εργαστηριακό έλεγχο εφόσον απαιτείται. Αν υπάρχει ανησυχία εκ μέρους των δασκάλων ή των γονιών για την σχολική επίδοση καταρχήν του παιδιού αλλά και για την χαμηλή του αυτοπεποίθηση σε σχέση με τις μαθησιακές και γνωστικές διαδικασίες, αυτή θα πρέπει να διερευνηθεί όσο πιο νωρίς γίνεται. Η έγκαιρη παρέμβαση σώζει τα παιδιά από τόσο ακαδημαϊκά αλλά και από αρκετά ψυχολογικά προβλήματα τα οποία πιθανό να αντιμετωπίσουν. Η καταλληλότερη ηλικία για μια αναπτυξιακή εκτίμηση σε σχέση με τις μαθησιακές δυσκολίες, θεωρείται από πολλούς ειδικούς τα 5 έτη. 

Γενικότερα η αναπτυξιακή εκτίμηση καλό θα ήταν να περιλαμβάνει τις λεγόμενες ηλικίες κλειδιά στις οποίες ελέγχονται οι αναπτυξιακές ικανότητες που έχουν ή οφείλουν να έχουν αποκτηθεί. Αυτές είναι στις 6 εβδομάδες ζωής, 8 μηνών, 18 μηνών, 2.5 χρονών, 4 και 5 ετών. Σημαντικό είναι να αποκλειστούν οργανικοί παράγοντες όπως αισθητηριακές διαταραχές δηλ. Προβλήματα όρασης και ακοής όπως και νευρολογικής φύσης διαταραχές. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις πιθανόν να απαιτείται και γενετικός έλεγχος. Οι μαθησιακές δυσκολίες έχουν την ιδιαιτερότητα ότι ακολουθούν σε διάφορους βαθμούς το παιδί σε όλη του τη ζωή. Απαιτούν σωστή διάγνωση για να υπάρξει ορθή παρέμβαση και αντιμετώπιση. Σε μεγάλο βαθμό η διαμόρφωση ενός σωστού ακαδημαϊκού προγράμματος σε συνάρτηση με τους τομείς τους οποίους ο ειδικός υπέδειξε ότι πρέπει να υπάρξει παρέμβαση, οδηγούν σε αύξηση των σχολικών επιδόσεων αλλά και κατάλληλο επαγγελματικό προσανατολισμό όπως και αφαιρούν ένα μεγάλο ψυχολογικό βάρος που υφίσταται όλη η οικογένεια. Η παρέμβαση μπορεί να είναι με την μορφή άλλων διδακτικών μεθόδων, χρήση υπολογιστών ή προφορικής εξέτασης αν ενδείκνειται όπως στην περίπτωση της δυσλεξίας, κάλυψης των διδακτικών κενών αλλά και κατάκτησης ενδεδειγμένων κοινωνικών δεξιοτήτων ή με την χρήση προγραμμάτων πρώιμης παρέμβασης, ενισχυτικής διδασκαλίας και άλλοτε λογοθεραπείας, εργοθεραπείας ή άλλων ειδικών προγραμμάτων.

(της Δρ Βάσω Παπαβασιλείου www.e-pediatrics.org)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου