27 Σεπτεμβρίου 2010

Η αλλαγή βαθμίδας από το δημοτικό στο γυμνάσιο


Η αλλαγή σχολικής βαθμίδας αποτελεί για τους μαθητές μία δύσκολη διαδικασία, η οποία μάλιστα είναι δυσκολότερη, όταν γίνεται σε μικρή ηλικία, γιατί μεταβάλλεται η δομή και η λειτουργία του πλαισίου με το οποίο είχαν ήδη εξοικειωθεί οι μαθητές. 
Στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα το δημοτικό σχολείο και το γυμνάσιο παρά την καθιέρωση της εννιάχρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης δεν αποτελούν οργανική ενότητα. Οι δύο βαθμίδες δεν είναι ενιαίες. Διαφέρουν ριζικά ως προς τη δομή, την οργάνωση, τη λειτουργία, τη μεθοδολογία και τα διδασκόμενα γνωστικά αντικείμενα αλλά και τη διαδικασία αξιολόγησης.
Το γυμνάσιο σε σύγκριση με το δημοτικό είναι ανώτερη βαθμίδα. Ακολουθούνται πιο εντατικοί ρυθμοί μάθησης.
Το πέρασμα στη νέα σχολική βαθμίδα μαζί με την απαρχή ενός νέου βιολογικού σταδίου, της προεφηβικής ηλικίας, επηρεάζεται και από τις συνθήκες του νέου σχολικού περιβάλλοντος. Ο μαθητής αλλάζει σχολικό συγκρότημα και γνωρίζει καινούργιους εκπαιδευτικούς και συμμαθητές. Έχει λιγότερες ευκαιρίες επαφής με τον καθηγητή.
Οι νέες συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι μαθητές στο γυμνάσιο όπως είναι αναμενόμενο λειτουργούν πιο πιεστικά για τους μαθητές, οι οποίοι αντιμετωπίζουν μαθησιακές δυσκολίες.
Η βοήθεια προς τους μαθητές, οι οποίοι στο δημοτικό φοίτησαν σε ειδικές δομές και τελείωσαν την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, αφήνεται στις καλοπροαίρετες προθέσεις του εκπαιδευτικού.
Η Φλωράτου (Φλωράτου, Μ.Μ. (1996). "Μαθησιακές δυσκολίες και όχι τεμπελιά")
διακρίνει δυο κατηγορίες μαθητών γυμνασίου με μαθησιακές δυσκολίες. Αυτούς που για διάφορους λόγους δεν υποστηρίχτηκαν στο δημοτικό σχολείο από ιατροπαιδαγωγική υπηρεσία ή ΚΔΑΥ, δε φοίτησαν σε ειδική τάξη και με τη μετάβασή τους στο γυμνάσιο θεωρήθηκαν «αδιάφοροι» και «τεμπέληδες». Γονείς και εκπαιδευτικοί αποδέχτηκαν ότι «δεν κάνουν για γράμματα» και η αποτυχία τους θεωρήθηκε κάτι φυσιολογικό. Συνήθως εγκαταλείπουν την υποχρεωτική φοίτηση μετά από διαδοχικές αποτυχίες και αφού οι ίδιοι έχουν αποδεχτεί τη μοίρα του «σχολικά αποτυχημένου». Στη δεύτερη ομάδα ανήκουν οι μαθητές, των οποίων οι αδυναμίες είχαν διαγνωστεί έγκαιρα στο δημοτικό σχολείο και φοίτησαν στην ειδική τάξη. Όμως στο χώρο της γυμνασιακής τάξης με τον  
έντονο ανταγωνισμό και τις υπερβολικές απαιτήσεις η επίδοσή τους παραμένει χαμηλή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου