13 Ιουλίου 2011

Παιδί ζωηρό ή υπερκινητικό;

Πολλοί γονείς αναρωτιούνται αν το παιδί τους είναι απλά πολύ ζωηρό ή αν είναι υπερκινητικό. Λογικό είναι αφού όλα τα παιδιά είναι ζωηρά και δραστήρια! Ωστόσο, ορισμένα παιδιά παρουσιάζουν υπερβολική ενεργητικότητα σε σύγκριση με τα υπόλοιπα παιδιά της ηλικίας τους. Η διάκριση μεταξύ φυσιολογικής ζωηρότητας και διάσπασης προσοχής/υπερκινητικότητας, είναι αρκετά δύσκολη.  


Σημαντική διαφορά είναι ότι τα ζωηρά παιδιά μπορούν να ελέγξουν τις κινήσεις και τις δραστηριότητες του ανάλογα με τις περιστάσεις, σε αντίθεση με τα υπερκινητικά παιδιά που δυσκολεύονται πολύ ή δεν μπορούν να παραμείνουν ήσυχα όταν πρέπει. 



Για παράδειγμα:  Το ζωηρό παιδί στο σχολείο μπορεί να περιορίσει την ενεργητικότητά του στην διάρκεια του μαθήματος, ενώ αντίθετα, το υπερκινητικό παιδί δυσκολεύεται πάρα πολύ να παραμείνει ήσυχο και να συγκεντρωθεί την ώρα του μαθήματος.


Χαρακτηριστικά παιδιών με ΔΕΠ-Υ
  • Συνήθως είναι αδέξια / απρόσεκτα
  • Δυσκολεύονται στη λεπτή κινητικότητα (κούμπωμα κουμπιών, ζωγραφική, πιάσιμο μολυβιού κ.λ.π)
  • Έχουν ανήσυχο ύπνο ή κοιμούνται ελάχιστα.
  • Παρουσιάζουν δυσκολίες στον λόγο και στην ομιλία τους (αρκετά μεγάλο ποσοστό εμφανίζει καθυστέρηση στην ανάπτυξη της ομιλίας).
  • Περιορισμένη ικανότητα συγκέντρωσης.
  • Αντιδραστική συμπεριφορά.
  • Έλλειψη συνεργασίας.
  • Διάσπαση προσοχής.
Όλα τα παιδιά δεν είναι ίδια, επομένως δεν έχουν ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά. Αν υποψιάζεστε ότι το παιδί σας είναι κάτι παραπάνω από ζωηρό και ιδιαίτερα αν εμφανίζει σημάδια διάσπασης προσοχής στο σχολείο, καλό είναι να επισκεφτείτε κάποιον ειδικό. Κατά την αξιολόγηση ο ειδικός παιδαγωγός θα δει τα χαρακτηριστικά και τις δυσκολίες του παιδιού και θα φτιάξει εξατομικευμένο πρόγραμμα παρέμβασης. Πολύ σημαντικό στην αποτελεσματικότητα της παρέμβασης είναι η καλή συνεργασία του ειδικού με τους γονείς αλλά και τους εκπαιδευτικούς του παιδιού στο σχολείο. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου