17 Αυγούστου 2011

Μερικές οδηγίες για...πειθαρχία!

Η πειθαρχία δεν σημαίνει τιμωρία, σημαίνει εκμάθηση νέας συμπεριφοράς και για εσάς και για το παιδί σας
Τα παιδιά συχνά εκδηλώνουν μία άσχημη/προβληματική συμπεριφορά επειδή δεν ξέρουν πώς αλλιώς να φερθούν ή επειδή δεν είναι σε θέση να εκφράσουν τις επιθυμίες τους ή επειδή κάτι τους ενοχλεί

Επομένως ένας από τους βασικούς στόχους της πειθαρχίας είναι η εκμάθηση καλύτερης επικοινωνίας ανάμεσα σε εσάς και το παιδί σας.
Ακολουθούν οι παρακάτω συμβουλές: 

  • Προσπαθήστε να «πιάσετε» το παιδί σας σε μία στιγμή της ημέρας που φέρεται σωστά και επιβραβεύστε το. Ο έπαινος και η επιβράβευση θα είναι το κίνητρο για να δηλώσει ξανά τη συμπεριφορά αυτή
  • Αφιερώστε μερικά λεπτά της ημέρας σε δραστηριότητες που αρέσουν και στους δύο σας. Όταν το παιδί έχει την πλήρη προσοχή του γονιού του έχει λιγότερες πιθανότητες να φερθεί άσχημα
  • Προσπαθήστε να κάνετε το σπίτι σας περισσότερο ασφαλές για το «άτακτο» παιδί σας. Έτσι θα μπορείτε να το επιβλέπετε καλύτερα και δεν θα χρειάζεται τόσο συχνά να του λέτε «όχι» και «μη»
  • Μάθετε να καταλαβαίνετε πότε το παιδί σας βαριέται και χρειάζεται μια καινούρια δραστηριότητα, όπως για παράδειγμα κατά τη διάρκεια ταξιδιών με το αυτοκίνητο. Έχετε μαζί σας μπλοκ ζωγραφικής ή επιτραπέζια παιχνίδια για την ηλικία του, κατάλληλα για το αυτοκίνητο (μπορείτε να τα βρείτε σε όλα τα καταστήματα παιχνιδιών) ή δοκιμάστε να παίξετε μαζί του απλά παιχνιδάκια με λογοπαίγνια
  • Τα σημερινά παιδιά «βομβαρδίζονται» από παιχνίδια: Δοκιμάστε να αποθηκεύετε κάποια παιχνίδια στα ντουλάπια και να του τα παρουσιάζετε όταν έχει βαρεθεί τα παλιά. Έχει αποδειχτεί πως η ενασχόληση με λιγότερα παιχνίδια για περισσότερη ώρα προάγει τη συγκέντρωση και μνήμη του παιδιού και δεν προκαλεί τόσο εκνευρισμό.
  • Όταν καταλαβαίνετε ότι το παιδί σας πρόκειται να έχει ένα ξέσπασμα οργής ή να εκδηλώσει μια ανεπιθύμητη συμπεριφορά, προσπαθήστε να το προλάβετε αποσπώντας του την προσοχή σε κάτι ενδιαφέρον
  • Όταν μια συμπεριφορά είναι ιδιαιτέρα έντονη και δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα στο παιδί και την οικογένεια, πχ δαγκώνει τα άλλα παιδιά ή τα αδελφάκια του, φτιάξτε μαζί με το παιδί ένα πίνακα-ημερολόγιο και σε κάθε τετραγωνάκι κολλήστε μαζί του αυτοκόλλητα για τις ημέρες που δεν εκδήλωσε τη συγκεκριμένη συμπεριφορά
  • Παίξτε μαζί του «το παιχνίδι της καλής συμπεριφοράς», όπου θα υποκρίνεται πώς είναι ένα «καλό» παιδί. Δοκιμάστε να αλλάξετε ρόλους και να του δώσετε ην ευκαιρία να σας επιδοκιμάσει ή να σας κάνει παρατήρηση. Το παιχνίδι αυτό προάγει την επικοινωνία γονέα-παιδιού και βοηθά και τους δύο σας να αποστασιοποιηθείτε λίγο από τους ρόλους σας και να δείτε όλη την κατάσταση με μια πιο χαλαρή ματιά
  • Αφιερώστε κάποιο χρόνο κάθε εβδομάδα όπου όλη η οικογένεια μιλά για τη συμπεριφορά και του κανόνες του σπιτιού. Αφήστε τα παιδιά να εξηγήσουν ποιοι είναι οι κανόνες του σπιτιού και πού και πότε θα πρέπει να ισχύουν
  • Όταν του αρνείστε κάτι που θέλει, δώστε του περισσότερες διαφορετικές επιλογές, πχ «δεν μπορούμε να πάμε στην παιδική χαρά γιατί είναι μεσημέρι, θέλεις να παίξεις ήσυχα με τα ζωάκια σου ή θέλεις να ξαπλώσεις;»
  • Προσπαθήστε να βρίσκετε λίγο χρόνο μέσα στην εβδομάδα, αν όχι μέσα στη μέρα, για να ξεκουράζεστε και να αναζωογονήστε: ένας κουρασμένος γονιός είναι πιο εύκολο να ενδώσει στις φωνές και στο κλάμα του μικρού παιδιού που δεν πειθαρχεί
  • Τα μεγαλύτερα παιδιά είναι καλό μερικές φορές να αντιμετωπίζουν τις συνέπειες των πράξεών τους. Αν για παράδειγμα κάνετε αγώνα κάθε πρωί για να ντυθεί παρότι διαλέξατε μαζί της τα ρούχα της το προηγούμενο βράδυ, αφήστε την μια μερα να φύγει για το σχολείο ατημέλητη, γιατί απλά και ήρεμα, «ήρθε ή ώρα να πάμε σχολείο» ή «θα φύγει το σχολικό». Αυτό θα το θυμάται για αρκετό καιρό μετά.
  • Συχνά βοηθάει το «ταϊμ άουτ», δηλαδή κάποιος χρόνος (συνήθως τόσα λεπτά όση είναι η ηλικία του απιδιού, πχ 4 ετών-4 λεπτά, 10 ετών-10 λεπτά κτλ), όπου θα μείνει μόνος του σε ένα ήσυχο δωμάτιο, χωρίς παιχνίδια ή τηλεόραση, μέχρι να ηρεμήσει και θα συμφωνήσει να φέρεται καλύτερα την επόμενη φορά.
  • Μην καταφεύγετε στη σωματική τιμώρία. Εκτός του ότι μπορεί έτσι να προκαλέσετε μια σοβαρή κάκωση στο παιδί σας, του διδάσκετε να αντιδρά με τον ίδιο τρόπο. Με το τέλος της τιμωρίας νιώθετε τύψεις και απόρριψη και προσπαθείτε να εξιλεωθείτε επιτρέποντας του να κάνει τα ιδία και ακόμα χειρότερα! Μετά από αυτό το παιδί παίρνει ο μήνυμα πως είστε ανασφαλείς και αδύναμοι και δεν μπορείτε να του προσφέρετε την ασφάλεια , τη σιγουριά και το υπόδειγμα που αναζητά. Την επομένη φορά θα σας προκαλέσει να ανταπεξέλθετε στο ρόλο σας με ακόμα μεγαλύτερη αταξία, με ακόμα προκλητικότερη συμπεριφορά, όλα αυτά βέβαια, υποσυνείδητα, μην φανταστείτε ότι το παιδί σας οργανώνει ραδιούργα σχέδια εξουσίας επάνω σας!
  • Με τα μεγαλύτερα παιδιά προσπαθήστε να κάνετε διάλογο: Πώς νιώθει πριν εκδηλώσει την ανεπιθύμητη συμπεριφορά; Ποια είναι η αφορμή; Πώς νιώθει κατά τη διάρκεια και μετά; Ποιες πιστεύει πώς είναι οι συνέπιες για τον ίδιο και για τους άλλους; Πώς νομίζει ότι νιώθετε εσείς; Τί πιστεύει ότι πρέπει να γίνει; Νομίζει ότι θα τα καταφέρει ή ότι χρειάζεται τη βοήθειά σας και ποια πρέπει να είναι αυτή; ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ!
  • Διαβάστε μαζί τους βιβλία που παραδειγματίζουν για σωστή συμπεριφορά και διηγούνται ιστορίες για άλλα παιδιά που προσπάθησαν αλλά τα κατάφεραν να νικήσουν τους φόβους και τις αδυναμίες τους
Της Κ. Γκόλτσιου- παιδίατρος/αναπτυξιολόγος
Πηγή: http://www.gkoltsiou.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου