15 Νοεμβρίου 2011

Διαταραχή ελλειματικής προσοχής και σχολείο

Πώς επηρεάζει η ΔΕΠΥ τη σχολική διαδικασία;
Συμπεριφορικά προβλήματα, κακή οργάνωση και μαθησιακές δυσκολίες.
Τα συμπτώματα της ΔΕΠΥ –δυσκολία του παιδιού να μείνει ακίνητο, να συγκεντρωθεί και να ακούσει– μπορεί να κάνουν το σχολείο δύσκολο για ένα παιδί με ΔΕΠΥ.

Παρόλο που τα περισσότερα παιδιά και έφηβοι με ΔΕΠΥ έχουν φυσιολογική ή αυξημένη νοημοσύνη, σε ποσοστό 40-60% παρουσιάζουν σοβαρές μαθησιακές δυσκολίες. Αντιμετωπίζουν προβλήματα απόδοσης στο σχολείο λόγω κακής οργάνωσης, παρορμητικότητας/υπερκινητικόητας και διάσπασης της προσοχής. Ως αποτέλεσμα, πολλά παιδιά και έφηβοι με ΔΕΠΥ έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να «μείνουν» στην ίδια τάξη, να εγκαταλείψουν το σχολείο και να παρουσιάσουν χαμηλές ακαδημαϊκές επιδόσεις.

Η σταθερότητα και η οργάνωση μπορούν να διευκολύνουν ένα παιδί με ΔΕΠΥ να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του σχολείου
Η οργάνωση, η συγκρότηση και η σταθερότητα αποτελούν βασικά στοιχεία για τη ζωή των ατόμων με ΔΕΠΥ. Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν το παιδί τους να αποκτήσει σταθερές συνήθειες στο σπίτι και να τους παράσχουν ένα τακτικό, οργανωμένο περιβάλλον. Μπορούν να μάθουν στο παιδί πώς να οργανώνει τη μελέτη του και πώς να ξεπερνά την εσωτερική αποδιοργάνωσή του. Για παράδειγμα, η χρήση μιας καθημερινής λίστας και αυτοκόλλητων σημειωμάτων ως οπτικών υπενθυμίσεων μπορούν να βοηθήσουν τους εφήβους να οργανώσουν τη μελέτη τους.

Η συμμετοχή σε εξωσχολικές δραστηριότητες μπορεί να βελτιώσει τις κοινωνικές δεξιότητες και την αυτοεκτίμηση του παιδιού και να το βοηθήσει να εκτονώσει την περίσσια ενέργεια.

Ο ρόλος του δασκάλου
Ορισμένα παιδιά και έφηβοι με ΔΕΠΥ μπορεί να ενταχθούν σε κάποια τάξη ειδικής αγωγής για όλες ή ορισμένες σχολικές ώρες. Ωστόσο, τα περισσότερα παιδιά μπορούν να ενταχθούν σε μια κανονική τάξη με την προϋπόθεση ότι υπάρχει καλή συνεργασία μεταξύ των γονιών του παιδιού και του σχολείου. Ο δάσκαλος παίζει σημαντικό ρόλο στην παρακολούθηση ενός παιδιού με ΔΕΠΥ. Οι τακτικές επαφές με τους εκπαιδευτικούς είναι ουσιώδους σημασίας για την αξιολόγηση των μεταβολών στη συμπεριφορά του παιδιού.

Για να αντεπεξέλθει στην τάξη, το παιδί με ΔΕΠΥ συχνά χρειάζεται να μάθει τεχνικές για να ελέγχει την προσοχή και τη συμπεριφορά του. Ο δάσκαλος πρέπει να γνωρίζει πώς να χειριστεί και να τροποποιήσει τη συμπεριφορά του παιδιού, π.χ. επιβραβεύοντας και ενθαρρύνοντάς το. Επιπροσθέτως, ο δάσκαλος μπορεί να βοηθήσει χρησιμοποιώντας σωστές διδακτικές τεχνικές με έμφαση στους κανόνες, στην οργάνωση, στις σταθερές συνήθειες, λέγοντας στους μαθητές από πριν τι πρόκειται να μάθουν, δίνοντας γραπτές αλλά και προφορικές οδηγίες, επανεξετάζοντας τις οδηγίες, καταγράφοντας τα βιβλία και το υλικό που θα χρειαστούν οι μαθητές για μια εργασία, χρησιμοποιώντας εποπτικό υλικό κλπ. Όλες αυτές οι μέθοδοι μπορεί να διευκολύνουν τους αποδιοργανωμένους μαθητές με ελλειμματική προσοχή να αντεπεξέλθουν στο σχολείο και να τους βοηθήσουν να πετύχουν.

Πηγή: http://www.dyslexia-cyprus.com

2 σχόλια:

  1. Καλησπέρα διαβάζω με ενδιαφέρον ολα αυτά που γράφετε. Είμαι 35 χρονών έχω σπουδάσει παραστατικές τέχνες σε ανώτερη σχολή ο σπουδές οι συγκεκριμένες απαιτούν βιωματικες και δεξιοτεχνικές προσεγγίσεις και αυτή ήταν και η τύχη μου γιατί κατορθωσα να γίνω πιο παρατηρητικός και ομηλιτκός. Δεν σας κρύβω πως σαν παιδί δεν μπορούσα εύκολα να εκφραστώ να ξεχωρισω το δεξία απο το αριστερά να κατανοήσω τους κανόνες της γραμματικής να βάλω τόνους (ακόμα δεν βάζω). Εφέτος έδωσα κατατακτήριες κα πέρασα στην καλών τεχνών στο πανεπιστήμιο με γραπτές εξετάσεις. Με αφορμή τις εξετάσεις του εξαμήνου και το διάβασμα ανακάλυψα πως μάθαίνα πιο ευκολα την ύλη αν την έγραφα ξανά και ξανά. συνηδητοποίησα την ημέρα που έδινα εξετάσεις σε συνδιασμό με το αγχος οτι δεν μπορούσα ευκολα να απαντήσω και μουτζούρωνα συνέταστικά γράμματα.) Χρειάστηκε να ζητήσω σχδόν στα περιότερα μαθήμα και 5 κόλες για να τα καθαρογρράψω αλλα κάθε φόρα πήγενε απο το κακκό στο χειρότερο και παρα΄δδοντασ στο τέλος πάντα μια κακκή κόλα. Φαντάζομαι το καθηγητή να τη δορθώνε και ειλικρινά τον λυπαμαι.Αλλα δεν το κανω επίτηδες και η αλήθεια είναι οτι ο προφορικός λόγος μου νόμζω πως είναι πολύ κάλος και πιο κατατοσπιστικός και ακριβής. Επειδή αυτό δεν συνέβη μόνο σε ένα μάθημα προβλήματίστηκα τόσο που οταν επέστραψα στο σπίτι κοίταξα όλα αυτα που έχω γράψει στα τετράδια που σημειώνω ξανα κια ξανα. κοίταξα τις σημειώσεις των κατατακτήριων και συνειδητοποιήσα πως η πρώτη σημείσωση σε κάτι που μάθαινα με την δέκατη σημείωση που είχα ξαναγράψει για το ίδιο θέμα δεν έιχε καμία σχέση (πιο καθαρά γράμματα και γενικά ποο οργανωμένα) Σας ξαναθυμίζώ πως με πολύ προσπαθεία και παρατηρικότητα κατάφερα να μην μπερδεύω το αριστερό με το δεξί , να διαβάζω σωστά (παλιά ουτε αυτό μπορούσα, δεν εβγαζε νόημα αυτο που διαβαζα καιι δεν το καταλάβαινα ουτε ο ίδιος). ο ταν ξεκίνησα να γραφω στον ηλεκτρονικό υπολογιστή πολλές φορές τον πρώτο καιρό με θεωρούσανε αμόρφωτο και ακαλλιέργητο. Νόμιζω ΄τωρα είμαι γενικά πιο προσεκτικός. Φυισκά στο επάγγελμά μου δεν μου είναι εμπόδιο. Αλλα τώραπου μπήκα στο πανεπιστήμιο και με τα γραπτά έχουν ξυπήσει ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΑΠΟΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ. Πολύ άγχος που προσπαθώ να με ηρεμώ με πολλά διαλείματα για να μην κουράζομαι. Και ασθάνομαι πως οταν γράφω μικράινω αυτό που θέλω να πω.... Οταν ήμουν μικρός και επειδηή γεννήθηκα στο εξωτερικό, είχα θέμα με το δ που το πρόφερα Β και το Θ = Φ αυτό είχε να κάνει ίσως επειδή δεν προφέρονταν στα γερμανικά. Θα ήθελα τη συμβουλή σαςγιατί πραγματικα θέλω να το ξεπεράσω οχι απο κόμπλεξ φυσικά αλλα γιατι ασθάνομαι οτι είναι εμπόδιο ειδικά τώρα στις σπουδές μου, δεν είναι γνώση που δεν την γνωρίζω αλλά έχω μεγαλό πρόβλημα οταν γράφω. Επίσης το κείμενο αυτό δεν δυσκολέυτηκα να το γράψω. Σας ευχαριστώ και αναμένω τις συβουλές σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα,

    Προφανώς από παιδί παρουσιάζατε κάποια μαθησιακή δυσκολία που όμως δεν αντιμετωπίσθηκε σωστά. Ίσως θα έπρεπε να έχετε χαρτί για να εξετάζεστε προφορικά, αφού σας δυσκολεύει ο γραπτός λόγος. Αυτό όμως δεν γνωρίζω αν γίνεται πλέον σε αυτή την ηλικία...
    Από ότι καταλαβαίνω τώρα σας κυριεύει το άγχος στις εξετάσεις, κάτι που δεν σας επιτρέπει να εκφράσετε τις γνώσεις σας γραπτά όπως θα έπρεπε. Μπορείτε να επικοινωνήσετε με το σωματείο ατόμων με ΔΕΠΥ http://www.adhdhellas.org/, ίσως μπορέσουν να σας βοηθήσουν πιο πρακτικά.
    Γενικά σε αυτά που θέλετε να βελτιωθείτε πρέπει να κάνετε εξάσκηση. π.χ. ανάγνωση βιβλίων, ασκήσεις γραμματικής και ορθογραφίας, θεραπεία άγχους σε περίπτωση που το άγχος είναι υπερβολικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή