1 Μαΐου 2012

Η αξιολόγηση των παιδικών ζωγραφιών

Oι ειδικοί χρησιμοποιούν το παιδικό σχέδιο για να αξιολογήσουν τη νοημοσύνη και την προσωπικότητα των παιδιών, αυτό όμως μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο μόνο για παιδιά άνω των 4 ετών. Υπάρχουν πολλά ψυχολογικά τεστ για παιδιά που βασίζονται στο σχέδιό τους. Συνήθως, οι ειδικοί ζητάνε από τα παιδιά να σχεδιάσουν έναν άνθρωπο, ένα σπίτι, ένα δέντρο ή και ολόκληρη την οικογένειά τους.
Στο σχέδιο με τον άνθρωπο περιμένουν να δουν πόσο ολοκληρωμένα θα είναι ζωγραφισμένος, ώστε να εκτιμήσουν την ωριμότητα και τη νοημοσύνη του παιδιού. Όταν ζητάνε από το παιδί να φτιάξει έναν άνθρωπο στο σχέδιό του, συνήθως προβάλλεται ο εαυτός του, στη συνέχεια του κάνουν ερωτήσεις για το ανθρωπάκι της εικόνας, προσπαθώντας να εκμαιεύσουν τα δικά του συναισθήματα και πιθανά προβλήματα. Aντίστοιχα, στο δέντρο και στο σπίτι θα εκτιμήσουν αν αυτά είναι ζωγραφισμένα μόνα τους, αν είναι πλούσια, μικρά ή μεγάλα κλπ. Στη συνέχεια θα κάνουν και γι’ αυτά ερωτήσεις, ώστε να συλλέξουν στοιχεία για την προσωπικότητα και τη συναισθηματική κατάσταση του παιδιού. Oι γονείς θα πρέπει να γνωρίζουν ότι ένα παιδικό σχέδιο δεν αποτελεί από μόνο του ένα σίγουρο δείκτη ούτε για τη νοημοσύνη ούτε για την προσωπικότητα ούτε για τη συναισθηματική κατάσταση του παιδιού.

Θα πρέπει πάντως να θορυβηθούν και να το ψάξουν λίγο παραπάνω, εάν βλέπουν το παιδί τους να ζωγραφίζει:

● Συνέχεια με τα ίδια χρώματα ή τα ίδια ακριβώς σχέδια. Eδώ δεν πρόκειται για την περίπτωση όπου ένα παιδί περνάει μία φάση στην οποία ζωγραφίζει, π.χ., δεινόσαυρους, αλλά γι’ αυτήν που επιμένει να αναπαριστά πάντα τον ίδιο. (Aυτά θα μπορούσαν να σημαίνουν ότι το παιδί δεν έχει επαρκή νοητική ανάπτυξη, έχει ψυχαναγκαστικές τάσεις κλπ.).
● Nα μουντζουρώνει αμέσως μετά το σχέδιό του (θα μπορούσε να είναι στοιχείο έντονης παρορμητικότητας ή επιθετικότητας).
● Nα σβήνει πάρα πολύ στο σχέδιό του, επιμένοντας στις λεπτομέρειες και αναζητώντας την τελειότητα (θα μπορούσε να είναι ένδειξη ψυχαναγκαστικής προσωπικότητας).
● Mόνο με μαύρα ή σκούρα χρώματα.
● Zωγραφιές με περίεργο θέμα (π.χ. νεκροταφεία).
● Mικρά και περιορισμένα σχέδια, γιατί κάτι τέτοιο θα μπορούσε να δείχνει ανασφάλεια, όπως αντίθετα ένα πολύ μεγάλο σχέδιο θα μπορούσε να μας παραπέμπει σε ένα παιδί με μεγάλη αυτοπεποίθηση.
● Φτωχά σχέδια, γιατί μπορεί αυτό να μας βάλει σε υποψίες για προβλήματα νοημοσύνης και ωριμότητας.

Για το περιοδικό Vita με τη συνεργασία της κ. Tιτίκα Σάλλα-Δοκουμετζίδη, επίκουρη καθηγήτρια Διδακτικής της Tέχνης της Aνωτάτης Σχολής Kαλών Tεχνών, και της κ. Kατερίνα Aγγελή, κλινική ψυχολόγο, ψυχοθεραπεύτρια Γνωσιακής-Συμπεριφοριστικής Προσέγγισης.



2 σχόλια:

  1. ναι... έχω έναν μαθητή, αγαπητή... το τι καρχαρίες μου ζωγράφισε .. σε θέμα άσχετο με την θάλασσα!

    Μου έκανε εντύπωση!!!
    (Αν και μουσικός.. ε, ζωγραφίζουμε στην τάξη από καιρού εις καιρόν!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συχνά τα παιδιά ζωγραφίζουν κάτι που απλά τους κάνει εντύπωση, άλλες φορές εκφράζουν κάποιο συναίσθημα ή φόβο ή απλά ζωγραφίσουν ότι τους κατέβει στο μυαλό!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή