29 Οκτωβρίου 2012

Διάσπαση προσοχής ή απλά ζωηρό παιδί;

Τα παιδιά είναι ζωηρά, ονειροπολούν, χαζεύουν, περνάνε από το ένα θέμα στο άλλο, βαριούνται εύκολα, όλα αυτά είναι απολύτως φυσιολογικά....πολλές φορές όμως η αδυναμία του παιδιού να συγκεντρωθεί στα μαθήματα ή ακόμα και σε ένα παιχνίδι μπορεί να συνδέεται με τη διάσπαση προσοχής. 

Σαφέστατα στο κάθε παιδί εκδηλώνεται με διαφορετικό τρόπο, ωστόσο οι ειδικοί επιστήμονες συμφωνούν σε τρία κοινά χαρακτηριστικά που είναι τα εξής:
1. Απροσεξία
Το παιδί δεν ολοκληρώνει με επιτυχία πράγματα τα οποία γνωρίζει και σταματά τη δραστηριότητα ή κάνει λάθη.  Επηρεάζεται από εξωτερικά ερεθίσματα, από ήχους για παράδειγμα που μπορεί να ακούγονται από μακρυά, με αποτέλεσμα το παιδί να μην επανέρχεται καν στη δραστηριότητα την οποία έκανε. Η έλλειψη συγκέντρωσης οδηγεί σε λάθη από απροσεξία στις σχολικές ασκήσεις. Μα πώς γίνεται να κάνει λάθη στην αντιγραφή, αναρωτιούνται συχνά οι γονείς! Υπάρχει επίσης δυσκολία στην εκτέλεση διαδοχικών εντολών, καθώς και ανωριμότητα στις κοινωνικές δεξιότητες. 

2. Παρορμητικότητα
Το παιδί παρουσιάζει έλλειψη πειθαρχίας εξαιτίας της διάσπασης προσοχής. Συχνά βιάζεται να απαντήσει σε ερωτήματα, κλασικό φαινόμενο να απαντά πριν καν ολοκληρωθεί η ερώτηση. Γενικά παρουσιάζει μια ανώριμη και παρορμητική συμπεριφορά. Στο σχολείο ή στο σπίτι όταν διαβάζει μπορεί να σηκωθεί ξαφνικά να κάνει κάτι άσχετο. 


3. Υπερκινητικότητα - Μπορεί να υπάρχει σύνδρομο διάσπασης προσοχής με ή χωρίς υπερκινητικότητα.
Είναι η αδυναμία του παιδιού να μείνει σε ένα μέρος και πολλή ώρα. Στο σχολείο ειδικά εντείνεται η κατάσταση καθώς τα παιδιά δυσκολεύονται να καθίσουν στο θρανίο τους και συχνά σπρώχνουν την καρέκλα ή το θρανίο, σηκώνονται από τη θέση τους και μετακινούνται. 
Σε μικρότερα παιδιά μπορεί να παρουσιαστεί δυσκολία στην λεπτή κινητικότητα και αδυναμία στο συντονισμό κινήσεων.

Συχνά οι γονείς δεν αντιλαμβάνονται πολύ νωρίς την διάσπαση του παιδιού τους, δικαιολογούν τη συμπεριφορά του λέγοντας ότι είναι απλά ζωηρό. Όμως η διάσπαση προσοχής διαφέρει πολύ! Αυτό που κάνει πολλούς γονείς και συχνότερα δασκάλους να υποπτεύονται την ύπαρξη της διάσπασης είναι όταν ένα παιδί δεν μπορεί να συγκεντρωθεί και να ολοκληρώσει μια δραστηριότητα.
Θα γράψω μερικές συμβουλές για την αντιμετώπιση του παιδιού με διάσπαση προσοχής στο σπίτι που θεωρώ ότι είναι αποτελεσματικές.
Το πρώτο και κύριο είναι ο χώρος που διαβάζει ή παίζει το παιδί να είναι οργανωμένος και τακτοποιημένος. Κάθε πράγμα να έχει τη θέση του και να παροτρύνεται το παιδί να βολεύει το χώρο του. Στο γραφείο του να μην έχει πολλά πράγματα, καλύτερα τίποτα, ώστε να μην διασπάται η προσοχή του. 
Ο χώρος της μελέτης πρέπει να είναι ήσυχος και να μειώνονται τα πιθανά εξωτερικά ερεθίσματα. Για παράδειγμα το παιδί δεν θα μπορεί να συγκεντρωθεί αν από το διπλανό δωμάτιο ακούγεται η τηλεόραση. 
Ο χρόνος της μελέτης παίζει επίσης σπουδαίο ρόλο. Το διάβασμα πρέπει να ξεκινά καθημερινά σχεδόν την ίδια ώρα. Καλό είναι να αποφεύγεται η τηλεόραση μέχρι να ολοκληρωθεί το διάβασμα, καθώς έρευνες δείχνουν ότι έτσι επιδεινώνεται η διάσπαση.

Είναι πολύ σημαντικό κατά τη διάρκεια της καθημερινής μελέτης να εξασφαλίζετε στο παιδί τακτικά χρονικά διαστήματα εκτόνωσης της υπερκινητικότητας του. Κάντε ένα διάλειμμα μέχρι την κουζίνα για νερό ή για να κάνετε μια χειροτεχνία κ.λ.π. 
Παράλληλα θα πρέπει να υπάρχουν περίοδοι συγκέντρωσης μέσα στην ημέρα. Παιχνίδια που βοηθούν τη συγκέντρωση είναι τα παζλ, η ζωγραφική, οι κατασκευές, τα επιτραπέζια παιχνίδια, τα παιχνίδια μνήμης. 
Αν υποπτεύεστε ότι το παιδί έχει διάσπαση προσοχής καλό είναι να μιλήσετε με τον εκπαιδευτικό της τάξης του για να ακούσετε και τη γνώμη του. Ρωτήστε για τη συμπεριφορά του παιδιού στην τάξη, την κινητικότητα του, αν προσέχει την ώρα του μαθήματος, αν αφήνει μισές τις ασκήσεις του, αν κάνει λάθη απροσεξίας.

Αν η διάσπαση προσοχής του παιδιού προκαλεί μαθησιακές δυσκολίες, πρέπει να απευθυνθείτε σε κάποιο δημόσιο κέντρο διάγνωσης (ΚΕΔΔΥ) και να κάνετε ενισχυτική διδασκαλία με ειδικό θεραπευτή- παιδαγωγό. Αυτό πρέπει να γίνεται όσο το δυνατό πιο άμεσα και νωρίς ώστε να μην δημιουργούνται μεγάλα μαθησιακά κενά στο παιδί.

1 σχόλιο: